Həftəsonu planımız vardı. Üç dost – mən, Elvin və Səid – həftəsonu Qəbələyə getməyə qərar vermişdik. Cümə axşamı işdən çıxıb birbaşa yola düşəcəkdik. Amma Elvin axırıncı anda dedi ki, işi çıxıb, bir saat gecikəcək. Səidlə mən onu gözləməli olduq.
Səid mənim evimə gəldi. Çay dəmlədik, oturduq söhbət etdik. Vaxt keçirdik. Amma bir saat keçdi, Elvin hələ də gəlməmişdi. Zəng etdim, dedi daha 20 dəqiqə. Səid darıxmağa başladı. Telefonunu çıxartdı, bir şeylərə baxdı, sonra mənə dedi: "Bilirsən nə var? Mən bu yaxınlarda bir oyun yüklədim, çox maraqlıdı. Mostbet aviator yukle (https://mostbet-az.online) demişdilər, yüklədim, baxdım."
Mən təəccübləndim. "Aviator nədi?" dedim. Səid gülümsədi. "Təyyarə oyunudu. Uçur, getdikcə əmsal artır, nə vaxt istəsən dayanırsan. Dayanmasan, təyyarə uçub gedir, uduzursan. Çox həyəcanlıdı."
Mən maraqlandım. Səid telefonunu uzatdı. "Bax, göstərim" dedi. Oynadığını izlədim. Həqiqətən də, ekranda bir təyyarə uçurdu, yanında rəqəm artırdı. İnsanlar mərc qoyur, bəziləri tez dayanır, bəziləri gözləyir, bəziləri təyyarə uçub gedəndə hər şeyi itirirdi. Həyəcanlı idi.
Mənə maraqlı gəldi. Öz telefonumu götürdüm, mostbet aviator yukle yazıb axtardım. Proqramı yüklədim. Qeydiyyat sürətli oldu. Hesabım hazır idi. Kartımdan az məbləğ yüklədim – elə məbləğ ki, itirsəm, Qəbələdə bir şam yeməyi az yeyərəm, başqa dəyişiklik olmaz.
Səid yanımda oturub mənə izah etdi: "Qayda sadədi. Hər raundda təyyarə uçur. Sən mərc qoyursan, sonra dayan düyməsinə basırsan. Nə qədər gec dayansan, bir o qədər çox qazanırsan. Amma təyyarə uçub getsə, uduzursan."
Başladım. İlk raundda az qoydum, tez dayandım – az qazandım. İkinci raundda bir az gec dayandım – bir az çox qazandım. Üçüncü raundda qoydum, gözlədim. Əmsal 2-yə çatdı, dayanmadım. 3-ə çatdı, dayanmadım. 4-ə çatdı, ürəyim döyünürdü. 5-ə çatanda dayandım. Qazandığım məbləğ yüklədiyimin yarısına çatmışdı.
Səid yanımda oturub qışqırırdı: "Dayan, dayan!" Dayananda ikimiz də gülüşdük. "Həyəcanlıdı, hə?" dedi. "Həyəcanlıdı" dedim.
Oynamağa davam etdim. Bəzi raundlarda tez dayanırdım, az qazanırdım. Bəzilərində bir az gözləyirdim, çox qazanırdım. Bir raundda çox gözlədim – təyyarə uçub getdi, uduzdum. Səid dedi: "Gördün? Açgözlük etmə. Hər şeyin bir həddi var."
Düz deyirdi. Bir neçə raunddan sonra balansım artmışdı. Səidə dedim: "Dayanım?" O dedi: "Bax, indi bir raund oyna, qazan, dayan. Çox da həris olma."
Son raundda qoydum. Əmsal 2-yə çatdı – dayanmadım. 3-ə çatdı – dayanmadım. 4-ə çatanda Səid əlini mənim telefonuma qoydu: "Dayan!" Basdım. Qazandım.
Hesabıma baxdım. Oynamağa başladığım məbləğin üç qatını qazanmışdım. O an Elvin zəng etdi: "Yoldayam, 5 dəqiqəyə çatıram". Səidə baxdım, Səid mənə baxdı. Mən dedim: "Dayanıram. Çıxarım."
Profilə keçdim. Ödəniş bölməsini açdım. Kartın nömrəsini yazdım, yoxladım, təsdiqlədim. Sonra telefonu stolun üstünə qoydum. Səid güldü. "Təyyarəni yerə endirdin" dedi. Mən də güldüm.
Beş dəqiqə sonra telefonuma bildiriş gəldi. Bankdan idi. "Hesabınıza vəsait daxil olub". Elvin də gəldi. Maşına mindik, Qəbələyə yola düşdük. Yolda Səid Elvinə danışdı nə olduğunu. Elvin güldü. "Mən gecikdim, siz təyyarə oynadınız" dedi.
Qəbələdə gecələdik. Ertəsi gün gəzdik, dincəldik, əyləndik. Yeməklər, çaylar, söhbətlər – hər şey gözəl idi. Qayıdanda Səid dedi: "O uduşun hesabına biz bu səfərin bir hissəsini sən ödədin". Mən güldüm. "Olana bax" dedim.
O pulla nə etdim? Qəbələ səfərinin xərclərinin bir hissəsini ödədim. Qalanını banka qoydum. Səidə dedim: "Tövsiyəyə görə sağ ol". O güldü. "Mən də uduzmuşdum o gün, amma sən uddun" dedi.
Həmin gün mənə bir şey öyrətdi. Həyəcanlı oyunlarda ən vacib şey dayanmağı bilməkdir. Aviator oyunu mənə bunu çox yaxşı göstərdi. Təyyarə uçur, əmsal artır, sən gözləyirsən. Amma bir an gəlir ki, dayanmalısan. Dayanmasan, hər şey itər. Həyatda da belədir.
İndi hələ də vaxtaşırı mostbet aviator yukle etdiyim proqramı açıram. Aviator oynayıram, bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma qaydam dəyişməyib: qoyduğum məbləğ itirsəm üzülməyəcəyim qədər olur, qazansam da dərhal çıxarıram. Səid mənə öyrətdi: "Açgözlük etmə".
O Qəbələ səfərini indi düşünəndə gülümsəyirəm. Elvin gecikdi, Səid darıxdı, mən yeni oyun öyrəndim, bir də üstəlik uduş qazandım. Deməli, bəzən gecikmələr də xeyirli olur. Əsas odur ki, həmin vaxtı necə dəyərləndirirsən.
Mən dəyərləndirdim. Və heç vaxt peşman olmadım. Səid hələ də həmin gecəni xatırlayıb deyir: "O təyyarəni endirməsən, nə olardı?" Mən gülürəm. "Endirdim" deyirəm, "yerə endirdim".